Κυριακή, 31 Μαΐου 2009

GROUP DOUEH - "TREEG SALAAM" (2009)

Άλλη μία κυκλοφορία από την sublime frequencies, η δεύτερη των Group Doueh από αυτή την εταιρία, με τίτλο Treeg Salaam που μεταφράζεται ως δρόμοι της ειρήνης. Touareg rock, ονομάζεται αυτό το Αφρικάνικο είδος, με τις ηλεκτρικές κιθάρες να κολλάνε για ώρα πάνω σε κάποια αργόσυρτα ακόρντα που σταδιακά σε απορροφούν στον κόσμο της ερήμου και τον ρυθμό να δίνεται – φυσικά – από κρουστά. Νωχελικοί, μα και ταυτόχρονα ανυψωτικοί, ψυχεδελικοί και έντονα ρυθμικοί, οι Group Doueh, εκ Αλγερίας, είναι ότι πρέπει για ένα ζεστό καλοκαιρινό απόγευμα. Συμετέχουν και αυτοί στο sublime frequencies tour εις την Ευρώπη.

((E A R)) ((E Y E))

Σάββατο, 30 Μαΐου 2009

GABI LUNCA - "SOUNDS FROM A BYGONE AGE VOL.5" (2008)

Καιρός και για κάτι ολίγον πιο παλιό. Η σειρά sounds from a bygone age, από την εταιρία asphalt-tango αναφέρεται στην μουσική της Ρουμανίας και περιέχει κομμάτια ηχογραφημένα στα 60s, 70s και 80s, κυρίως. Στον αριθμό no5 αυτών των κυκλοφοριών, η Gabi Lunca από την δεκαετία του ’60 και τις αρχές του ’70, με την βελούδινη, βαριά μα ζεστή φωνή της τραγουδάει μελαγχολικά κομμάτια, με ρομαντικές μελωδίες, συνοδευόμενη από βιολιά, ακορντεόν και διάφορα άλλα όργανα που δίνουν ένα παθιασμένο, ρυθμικό σύνολο. Μαζί με τον άντρα της Ion Onoriou που παίζει ακορντεόν, τραγουδούσε αυτά τα κομμάτια σε cafes, στην τηλεόραση, σε γάμους και σε διάφορες κοινωνικές συγκεντρώσεις. Θεωρείται μία από τις κορυφαίες Τσιγγάνικες φωνές της Ρουμανίας.

((E A R)) ((E Y E))

INSAYNGEL - "INSAYNGEL" (2009)

Φίλες και φίλοι του noise rock καλά τα νέα από Νέα Υόρκη πλευρά! Οι Insaygel είναι άλλη μια πολύ καλή μπάντα πειραματικού, ελευθεριακού, αμερικάνικου rock. Αποτελούνται από τους Caitlin Cook στα φωνητικά και Calder Martin στις κιθάρες, πρώην μέλη των Excepter και τους Richard Hoffman και John Lockie, το rythm section, δηλαδή, των Sightings. H έκπληξη είναι ότι ο χαρακτηρισμός supergroup τους ταιριάζει γάντι. Ακούγονται σαν μία μίξη του των Excepter εποχής KA και των προ Andrew WK Sightings, σε μια όμως πιο jammy εκδοχή. Στην πρώτη πλευρά του δίσκου μοίαζουν να ψάχνουν να βρουν τα πατήματα τους, καθώς οι συνθέσεις είναι χαοτικές σε εξέλιξη, ο Martin χρησιμοποιεί συνεχώς το wha-wha, ο Cook ουρλιάζει αλήτικα στο βάθος, το μπάσο μπουκώνει τον ήχο και ο drummer κινείται συνεχώς απο πίσω του. Κάτι τέτοιο συνήθως ακούγεται σαν κακοφωνία, αλλά στα χέρια των Insaygel μεταμορφώνεται σε ένα πανηγύρι στιγμιαίων εμπνέυσεων. Στην δεύτερη πλευρά βελτιώνονται ακόμα περισσότερο με το πρώτο κομμάτι να εξελίσσεται σε πωρωτικό garage rock ala MC5 και το άμορφο "Lets Not Forget", που κλείνει το άλμπουμ, να αργοσέρνεται κάπου μεταξύ του μυστηκισμού των Pocahaunted και του αυτοσχεδιασμού των NNCK.

((E A R)) ((E Y E))

AFRICA GERMANY GERMANY MEXICO TURKEY AUSTRALIA - "AFRICA GERMANY ETC" (2009)

Όσο και αν προσπάθησα δεν κατάφερα να συλλέξω πληροφορίες για αυτή την περίεργη, συλλεκτική κυκλοφορία με του Matthew Mondanile (ducktails) από την Olde English Spelling Bee. ‘Ένα 12ιντσό με τρία κομμάτια και ένα εξώφυλλο πραγματικά, φωτογραφικό αριστούργημα. Ψυχεδελική abstract μουσική, με διάφορους ήχους και θορύβους να κρατάνε τον ρυθμό και νότες στην κιθάρα που γλιστάνε πάνω τους, δημιουργώντας μια ελκυστική ατμοσφαιρική δίνη, που σταδιακά γίνεται σχεδόν exotica και απλώνεται σε διάφορα επίπεδα.

((E A R)) ((E Y E))

PAJO - "SCREAM WITH ME" (2009)

Το "Scream With Me" είναι περισότερο καλλιτεχνικά σοβαρή δουλειά του αμερικάνου τραγοδοποιού/κιθαρίστα David Pajo από την εποχή του κλασσικού "Whatever, Mortal". Και αυτό γιατί άφησε πίσω του της συνεργασίες με μουσικά celebrities και το σατυρικό αλλά ανύρπακτο μουσικά metal των Dead Child και επιτέλους αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που του "μιλά" συναισθηματικά. Να διασκευάσει μια από τις μουσικές αγάπες της εφηβείας του, τους θεούς Misfits! Ο τρόπος που το κάνει είναι καθάρα προσωπικός, με τετρακάναλη lo-fi ηχογράφηση της ακουστικής κιθάρας του και της ψιθηριστής, σπασμένης post-country φωνής του. Η συναισθηματική εμπλοκή του με τους ήρωες της εφηβείας του είναι παραπάνω από προφανής και έτσι δημιουργεί μια άμεση και σχεδόν συγκινητική ατμοσφαίρα -κυρίως για όσους γουστάραν Misfits μικροί. Αυτό το καταφέρνει χαμηλόνοντας την ταχύτητα των κομματίων, απογυμνώντας τον ηλεκτρισμό των αυθεντικών συνθέσεων και τονίζοντας, όπως ο Danzig τότε, τα κολλητικά ρεφραίν των "Hybrid Moments", του "Bullet" κτλ. Βέβαια, μην ξεχνάμε οτι έχουμε να κάνουμε με μοναδικές horror pop/punk κομματάρες, καθώς ο Glenn Danzig επί Misfits υπήρξε και φοβερός συνθέτης, πέρα από τρομακτικός performer. Παρακάτω παραθέτω και τα αυθεντικά κομμάτια με την σειρά που εμφανίζονται στο "Scream With Me", έτσι για να τα θυμηθούμε...
((E A R - PAJO)) ((E A R - MISFITS)) ((E Y E))

Πέμπτη, 28 Μαΐου 2009

BLACK PUS 0 - "ULTIMATE BEAT OFF" (2009)

Το προσωπικό project του Brian Chippendale, κατοικού του Rhode Island της Νεας Υορκής και αποφοίτου της καλών τεχνών - επιμελείται όλο το artwork των δίσκων του - και φυσικά ασυγκράτητος drummer του εκρηκτικού duo Lighting Bolt (και των Mindflayer) έχει το περίεργο όνομα Black Pus και κατά καιρούς μας βασανίζει με κάποιες ηχογραφήσεις του. Είναι άραγε αυνανισμός ενός αυτιστικού-σπαστικού μουσικού πάνω στα drums και τα κρουστά; Είναι τρία κομμάτια, συνολικής διάρκειας κοντά στα σαράντα λεπτά, που θα μπορούσαν να είχαν γίνει παραγγελία από εταιρία παραγωγής παυσίπονων για ημικρανίες; Είναι απλός αγχωτικός και ανεξέλεγκτος χείμαρρος ενέργειας; Ή μήπως ένα απίθανο μουσικό ιδίωμα – ολίγον noise, ολίγον avant rock – καθαριστικό για τα ώτα και ευεργετικό γα τον εγκέφαλο; Όπως και να 'χει είναι ένα πραγματικό ultimate beat off και έρχεται με τον αριθμό μηδέν, ένω οι προηγούμενες τέσσερις κυκλοφορίες του αποτελούσαν το 1,2,3,4 αντιστοιχα. Κάτι λέει και αυτο...

((E A R)) ((E Y E))

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2009

ASTRAL SOCIAL CLUB - "OCTUPLEX" (2009)

O αγαπημένος post-techno μουσικός υπερεγκέφαλος του blog μας, aka Neil Campbell, σύνεχίζει να κυκλοφορεί το ένα cd μετα το άλλο...Το Octuplex περιέχει ηχογραφήσεις από το 2006 έως το 2008 και σε κάθε κομμάτι συνεργάζεται με άλλον μουσικό. Αυτό επιβαρύνει λίγο την συνεκτικότητα του άλμπουμ, αλλά από την άλλη του επιτρέπει να διευρήνει περαιτέρω τον ήχο του. Τα πρώτα κομμάτια συνεχίζουν το ασταμάτητο μαξιμαλιστικό ultra psych ντελήριο που ακούσαμε στο Sieben Stax με τα κυκλωτικά beats και τους industrial ήχους στο προσκήνιο. Στην συνέχεια, πειραματίζεται με τον Richard Youngs και τον Spider Stacy σε πιο χαοτικές ambient/noise φόρμες στο πάντοτε ψυχεδελικό ύφος της σύγχρονης βρετανικής σκηνής, ενώ προς το τέλος εμφανίζονται και κάποια πειραγμένα έγχορδα. Ακόμη ένα άψογο άλμπουμ από τον κύριο Αstral Social Club...and the legacy continues...

((E A R)) ((E Y E))

Τρίτη, 26 Μαΐου 2009

ILYAS AHMED - "GONER" (2009)

Διέρρευσε στο διαδύκτιο ο νέος δίσκος του Πακιστανό-Αμερικανού Ilyas Ahmed. Οι προηγούμενες επίσημες κυκλοφορίες του (Century Of Moonlight, Between Two Skies / Towards The Night, The Vertigo Of Dawn) ήταν όλες από πολύ καλές μέχρι θεσπέσιες, με το Goner να συνεχίσει να διατηρεί το πολύ υψηλό ποιοτικό επίπεδο. Απλά επαναλαμβανόμενα riff στην κιθάρα που στοιχειώνουν τον εγκέφαλο, rock αισθητική και ρυθμική folk ατμόσφαιρα διατρέχουν όλες τις συνθέσεις του δίσκου και σε συνδυασμό με την χαμηλόφωνη – ψιθυριστή φωνή του και τα ανατολίτικα κρουστά, κατατάσσουν τον ταλαντούχο Ahmed κάπου ανάμεσα στον Ben Chasny και τον Steven R. Smith. Αν μη τι άλλο αξίζει προσοχής.

((E A R__1)) ((E A R__2)) ((E Y E))

VM RADIO 25.05.2009


01. Jonathan Kane - "smear it"[JET EAR PARTY]
02. Rose Kemp - "bitter & sweat" [UNHOLY MAJESTY]
03. Pajo - "bullet" [SCREAM WITH ME]
04. 39 Clocks - "39 exlosion heats" [ZONED]
05. Husker Du - "new day rising" [S/T]
06. Sonic Youth - "anti-orgasm" [THE ETERNAL]
07. J.G. Thirwell - "node wresting" [THE VENTURE BROS SOUNDTRACK]
08. Jono El Grande - "ballet morbido in a dosen tiny movements" [NEO DADA]
09. Ducktales - "dancing with the one you love" [S/T]
10. Eat Skull - "heaven's stranger" [WILLD & INSIDE]
11. Woods - "to clean" [SONGS OF SHAME]
12. Acid Mothers Temple & The Melting Paraiso U.F.O - "eleking the clay [LORD OF THE UNDERGROUND...]
13. Master Musicians Of Bukkake - "schism prism / adamantos" [TOTEM ONE]
14. Wolf Eyes - "living stone" [ALWAYS WRONG]
15. Larsen - "partial" [LA FEVER LIT]
16. Wilco - "bull black nova" [S/T]
17. TwinSisterMoon - "sun snaring" [THE HOLLOW MOUNTAIN]
18. Cass Mc Combs - "dreams come true girl" [CATACOMBS]
19. aMute - "spread" [INFERNAL HEIGHTS FOR A DRAMA]
20. Bill Wells & Maher Shalal Hash Baz - "the dust of mouths" [GOK]
21. Omar Souleyman - "laqtuf ward min khaddak (i will pick a flower from your cheek)" [DABKE 2020]
22. Radio India - "the eternal dream of sound" [RADIO DELHI #2]
23. The One Ensemble Orchestra - "the beacon" [OTHER THUNDERS]
24. Oneotrix Point Never - "betrayed in the octagon" [S/T]
25. James Blacksaw - "key" [THE GLASS BEAD GAME]
26. P.A.R.A - "shifting the sands of time" [DUNE RIDER]
27. Gareth Davis & Steven R. Smith - "contrasted view" [WASTERING]
28. Soisong - "t-huritoh" [xAjeZ]


((E A R)) ((V M R A D I O))

Κυριακή, 24 Μαΐου 2009

MASTER MUSICIANS OF BUKKAKE - "TOTEM ONE" (2009)

H περίεργη μουσική κολεκτίβα από το Seattle με το όνομα Master Musicians Of Bukkake, επανέρχεται μετά από πολύ καιρό. Αφήνοντας την abduction των Sun City Girls και επίσης αφήνοντας το ιδιωματικό ritualistic free-folk που έπαιζαν, βγάζουν έναν επιθετικό και άκρως ελκυστικό δίσκο από την conspiracy records. Οι κιθάρες σκληραίνουν, o ήχος βαραίνει, η ατμόσφαιρα σκοτεινιάζει και το αποτέλεσμα είναι ένα ενθουσιώδες μείγμα εθιμοτυπικών ήχων και ρυθμικών ηλεκτρικών μελωδιών, που αδόκιμα μπορούμε να ονομάσουμε metal-folk! Το Totem one, θεωρητικά τουλάχιστον, αποτελεί το πρώτο έπος μίας τριλογίας τελετουργικών gamelan συνδιασμένων με black metal.

((E A R)) ((E Y E))

CHURINGA CANARIES - "S/T" (2009)

Κοιτώντας το οπισθόφυλλο αυτής της συνεργασίας, παρατηρείς να συμμετέχει μια all star τετράδα της πειραματικής Βρετανικής σκηνής. Συνήθως αυτού του είδους οι ηχογραφήσεις είναι ή αριστουργήματα ή αποτυχίες. Εδώ έχουμε να κάνουμε με το πρώτο. Ένας αυτοσχεδιασμός σε δύο μακράς διάρκειας κομμάτια, που ηχογραφήθηκε το 2005 στο Leeds και αρχικά κυκλοφόρησε σε cd-r και μόνο σε 100 κόπιες. Οι Phil Legard (Xenis Emputae Travelling Band), Alex Neilson (Scatter, Current93, Directing Hand , κτλ.), John Clyde-Evans (Tirath Singh Nirmala, Hood) και φυσικά ο αστείρευτος Phil Todd (Ashtray Navigations) ξεδιπλώνουν όλο το μουσικό τους ταλέντο σε ένα ψυχεδελικό session που πραγματικά σε κολλάει στον τοίχο. Τα διάφορα ηχητικά επίπεδα από τα όργανα των μουσικών συνδέονται σε ένα παραισθητικό αριστούργημα, που σε καθηλώνει από την αρχή μέχρι το τέλος και σε απορροφάει στον κάπως free-jazz, κάπως avant-folk και σίγουρα θορυβώδη κόσμο του. Επανακυκλοφορεί φέτος σε μία λιτή έκδοση βυνιλίου από την qbico.

((E A R))

KISS THE ANUS OF A BLACK CAT - "THE NEBULOUS DREAMS" (2008)

Οι πολύ ενδιαφέροντες Kiss The Anus Of A Black Cat μας έρχονται από το Βέλγιο και το Nebulous Dreams είναι η πιο πρόσφατη δουλειά τους. Κινούνται στον ελαφρώς αραιωκατικημένο χώρο της post-apocalyptic folk και των άλλων σκοτεινών παρακλαδίων της ευρωπαικής folk. Ξεχωρίζουν για την αρτιότητα των μεγάλων σε διάρκεια συνθέσεων τους και την υποβλητική χρήση των keyboards που απλώνονται στο χώρο σαν μια πνιγηρή ηχητική ομίχλη. Παράλληλα, ο πένθιμος ρυθμός των κρουστών και η εμφατική εκφορά των ελλειπτικών στίχων έχουν να κάνουν περισσότερο με την σύγχρονη post-doom metal σκηνή και σχήματα σαν τους OM, παρά με την psych-folk στην άλλη πλευρά του ατλαντικού. Και προς μεγάλη τους χαρά φαντάζομαι (σε βαθμό έχω-κατουρηθεί-πάνω-μου), στο τελευταίο κομμάτι συμμετέχει ο άνθρωπος που όρισε την σκοτεινή folk, ο μοναδικός David Tibet.
((E A R)) ((E Y E))

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2009

OMAR SOULEYMAN - "DABKE 2020" (2009)

Δεύτερη κυκλοφορία του βετεράνου τραγουδιστή από την Συρία Omar Souleyman από την sublime frequencies – μία ουσιαστικά συλλογή από ζωντανές εκτελέσεις ανά τα χρόνια, ηχογραφημένες σε αναρίθμητες κασέτες. Όπως και στο “highway to hassake” έτσι και στο “Dabke 2020” υπάρχει ο διόλου ευκαταφρόνητος υπότιτλος Folk and Pop Sounds of Syria – πλήρως αντιπροσωπευτικός. Ένα ατελείωτο μεσανατολικό πανηγύρι από ηλεκτρικά μπουζούκια και synthesizer, κάπου ανάμεσα στο κιτς ethno-folk και το ξεσηκοτικό, χορευτικό pop-folklore. Μπορεί να θυμίζει κατιτίς από Ελληνική επαρχεία με τα υπαίθρια γλέντια της – εξάλλου δεν απέχουμε τοπογραφικά και πολιτιστικά πολύ από την Συρία – που κάποιους θα ξενίσει και κάποιους θα τους συνεπάρει. Μία γενική εικόνα της μουσικής περσόνας του τιτανομέγιστου (sic) Souleyman, που εμφανίζεται παντού και πάντα με σκούρα γυαλιά ηλίου και μαντίλα εις την κεφαλή, φαίνεται παρακάτω, στο επίσημο video clip του. Μαζί με τους Group Doueh περιοδεύει τις προσεχείς μέρες στην Βορεία Ευρώπη.

((E A R)) ((E Y E))

THE ONE ENSEMBLE ORCHESTRA - "OTHER THUNDERS" (2009)

Οι One Ensemble Orchestra, ξεκίνησαν πριν από περίπου 7 χρόνια ως προσωπικό side project του Daniel Padden των Volcano The Bear. Έπειτα από δύο κυκλοφορίες, με ηχογραφήσεις μέσα στο 2002 και 2003 – που θύμιζαν αρκετά τους Volcano, μόνο που ήταν πιο ήρεμες, πιο δομημένες και αρκετά πιο folk, ο Padden αποφάσισε να συνεργαστεί με μουσικούς από την Γλάσκώβη (όπου και διαμένει τα τελευταία χρόνια) και να βγάλει το όνομα του από το τέλος του One Ensemble Orchestra Of Daniel Padden. Ακολούθησαν τρεις ακόμη κυκλοφορίες, κάτι σαν free-folk ιδίωμα πολύ κοντά στην Βαλκανική παραδοσιακή μουσική, για να φτάσουμε στο φετινό Other Thunders. Πολύ πιο εγκεφαλικό, ήρεμο και μαλακό σε ήχο από όλες τις προηγούμενες δουλειές, προσανατολίζεται περισσότερο στην ύφανση του ιστού της ατμόσφαιρας γύρω από την μουσική και λιγότερο στην μελωδία, καταφέρνοντας να δημιουργήσει ένα ηχοτόπιο ευχάριστο και φιλόξενο.

((E A R)) ((E Y E))

Πέμπτη, 21 Μαΐου 2009

BILL WELLS & MAHER SHALAL HASH BAZ - "GOK" (2009)

To "GOK" αποτελεί τoν δεύτερο καρπό της συνεργασίας των γιαπωνέζων naive pop μαστόρων Maher Shalal Hash Baz (το πνευματικό παιδί του συνθέτη Tori Kudo) και του σκωτσέζου πιανίστα Bill Wells. Ουσιαστικά, αποτελεί την studio εκδοχή του προ διετίες live αλμπουμ Osaka Bridge, αφού τα κομμάτια είναι ακριβώς τα ίδια και ο ήχος παρόμοιος. Αν και θα προτιμούσαμε να ακούσουμε νέες συνθεσεις, το "GOK" σε αποζημίωνει με τον μελωδικό, μελαγχολικό ήχο σήμα κατατεθέν των Maher. Τα ήπια, γλυκά ηχοχρώματα από τα φοβερά πνευστά των Maher δένουν υπέροχα με τις jazz minimal φράσεις του Wells στο πιάνο.Κάθε κομμάτι έχει να επιδείξει μια ακόμα σπαρακτική μελωδία που γίνεται περιέργως πιο εμφατική από τον amateur χαλαρό που παίζουν. Ένα από τα καλυτέρα instrumental άλμπουμ μιας άλλης μουσικής δωματίου...

((E A R - GOK)) ((E A R - Osaka Bridge)) ((E Y E))

Σάββατο, 16 Μαΐου 2009

ACID MOTHERS TEMPLE & THE MELTING PARAISO U.F.O. - "LORD OF THE UNDERGROUND : VISHNU AND THE MAGIC ELIXIR" (2009)

H αλήθεια είναι οτι ως soundeyet έχουμε μια ιδιαίτερη προτίμηση στην γιαπωνέζικη ψυχεδέλεια. Οι Acid Mothers Temple του guitar guru Kawabata Makoto είναι σίγουρα από τα πιο προβεβλημένα groups αυτής της σκηνής. Η πρώτη τους φετινή κυκλοφορία (σίγουρα θα ακολουθήσουν και άλλες) τους βρίσκει πιστούς στo kosmiche psychedelic rock που συ΄νηθως παίζουν. Ουσιαστικά μιλάμε για δύο μεγάλης διάρκειας ταξιδιάρικα κομμάτια όπου, εκτος από τα χαρακτηριστικούς κιθαριστικους παροξυσμούς του Makoto, ακούμε ατελείωτα ανατολίτικα αρπίσματα, space εφέ, υμνικά φωνητικά και την rythm section χαλαρή κάπου στο βάθος. Έυλογα θα πει κανείς ότι αυτά τα ακούμε στα περισσότερα cult 70'ς ψυχεδελικά βυνίλια που πουλά Αρμάος στο μοναστηράκι. Ε, τι να κάνουμε παιδιά των 00'ς είμαστε...

((E A R)) ((E Y E))

Πέμπτη, 14 Μαΐου 2009

GRIZZLY BEAR - "VECKATIMEST" (2009)

Tις τελευταίες μέρες έχω βαλθεί να απολαμβάνω ενοχικά ένα καθαρόαιμο estet-pop άκουσμα...το πολύ όμορφο νέο άλμπουμ των Grizzly Bear, "Veckatimest". Αν και ο ήχος τους είναι κοντά στην μελιστάλακτη εσωστρεφή electronica των ανέπνευστων πια Radiohead και στην άδολη dream-pop των Animal Collective, οι υποβόσκους αγνές μελωδίες τους, με έχουν σκλαβώσει. Ίσως είναι και οι αυτές γυμνές ενορχηστρώσεις που φέρνουν κάτι στην minimal νοοτροπία των Talk Talk ή των Autistic Daughters, ίσως είναι οι διπλές αρμονίες που χρωστούν κάτι στο Eureka του Jim O Rourke, ίσως είναι απλά ο αβίαστος τρόπος που αποδίδουν αυτήν τη γνωστή brit pop μελαγχολία, αν και είναι απο το Brooklyn. Όπως κι να έχει τσιμπήστε το τώρα γιατί σε κάνα-δύο μέρες ο μπόγιας-Κούγιας-νομικός εκπρόσωπος της Warp θα στείλει σίγουρα το γνωστό εξώδικο να κατεβάσουμε το link από το blog.

((E A R)) ((E Y E))

Τετάρτη, 13 Μαΐου 2009

ΕΑΤ SKULL - "WILD AND INSIDE" (2009)

Και τώρα κατι ανάλαφρο και εύπεπτο... οι Eat Skull! Μην σας φοβίζει το grincore όνομα τους, οι "καμμένα" παιδία από το Portland κινούνται στις παρυφές της indie pop. Η DIY αισθητική είναι πανταχού παρούσα, στην no-fi παραγωγή, στο χύμα παίξιμο στις κιθάρες, στα μπιτάτα keyboards και στην ξαφνική μεταβολή του ύφους από κομμάτι σε κομμάτι. Άλλωτε με post-punk θορυβώδη ξεσκάσματα, άλλωτε με αλά Guided By Voices δίλεπτα fuzz pop σφηνάκια μελωδίας, άλλωτε με θωλές ψεύδο-μπαλάντες που μου έφεραν στο νου τους Clean, οι Eat Skull σε κρατούν στη τσίτα, ιδιαίτερα πριν από καμμία καλοκαιρινή μπαρότσαρκα...Ένα από τα δυνατά χαρτιά της ανανεωμένης slitbreeze.

((E A R)) ((E Y E))

Τρίτη, 12 Μαΐου 2009

ZEITKRATZER & KEIJI HAINO - "ELECTRONICS" (2009)

Είναι δεδομένη η λατρεία των συντακτων αυτού του blog σε ότι σχεδόν κυκλοφορεί ο γιαπωνέζος μάστορας του κοσμικού/φιλοσοφικού αυτοσχεδιασμού Keiji Haino. Τελευταία, έχει εγκαταλήψει τη ηλεκτρική του κιθάρα -άλλωστε τι άλλο να εκφράσει με αυτήν, όταν έχει περικλύσει το σύμπαν ολοκλήρο στα αρπίσματα του. Και είναι τέτοια η καλλιτεχνική του αρτιότητα που όποιο όργανο/μέσο κι αν επιλέξει για να εκφραστεί, το αποτέλεσμα είναι πάντοτε ποιοτικότητατο. Σε αυτήν την συνεργασία μαζι με τους avant-garde classical γερμανούς αυτοσχεδιαστές Zeitkrazter καταπιάνονται με το χώρο που ορίζεται ανάμεσα η σύγχρονη ηλεκτρακουστική μουσική και το free improv. Ηλεκτρονικοί βόμβοι από το υπερπέραν, δραματικά έγχορδα και μια εκπληκτική σχεδόν soprano φωνητική ερμηνία απο τον Haino συνθέτουν ένα αέρινο άκουσμα, που μπορεί να μην αποτελεί ηχητική καινοτομία για την ιστορία του Haino αλλά και των Zeitkrater, αλλά έχει τον τρόπο να επικοινώνησει με τα ενδότερα μέρη του εγκεφάλου σου...Υπ' όψιν, στα άλλα δύο μέρη του Electronics οι Zeitkratzer συνέργαζονται με άλλους μουσικούς (Carsten Nicolai, Terre Thaemlitz) και δυστυχώς δεν τα έχουμε ακούσει ακόμη...

((E A R)) ((E Y E))

DUCKTAILS - "S/T" (2009)

Πρώτος δίσκος της μυστηριώδους μουσικής περσόνας ducktails ή αλλιώς του Matthew Mondanile από το Brooklyn. Πρόκειτε για μία αφαιρετική electro-pop ψυχεδέλεια, απλή και λιτή, με πολλές λούπες, λίγα ηλεκτρονικά και κιθαριστικά στοιχεία, που παραπέμπει στην exotica, στους πρώιμους Animal Collective και στην ηλεκτρονική ambient. Χωρίς να κουραζει καθόλου, καταφέρνει να σε απορροφήσει στον μαλακό, μηλίχειο, παιδικό και καλοκαιρινό μουσικό του κόσμο. Από τα καλά album της Not Not Fun, με παραγωγή από τον Graham Lambkin των Shadow Ring και εξώφυλλο από τον Jan Anderzen (Tomuttontu, Kemialliset Ystavat).

((E A R)) ((E Y E))

Κυριακή, 10 Μαΐου 2009

JONO EL GRANDE - "NEO DADA" (2009)

Οι Jono el Grande δεν είναι από τα πολύ γνωστά ονόματα της αγαπημένης νορβηγικής ετικέττας Rune Grammofon. Δικαίως κατά την γνώμη μου, αφού το πρώτο του άλμπουμ του αφρικανικής καταγωγής Jono και της παρέας του, ήταν σαχλαμαρίτσα. Το Neo Dada είναι πολύ πιο δουλεμένο και προσπαθεί να δικαιώσει τον υπερβολικό του τίτλο. Οι βασικές αναφορές είναι στo prog των 70'ς της βρετανικής σκηνής, το Rock In Opposition και cult σχήματα όπως οι Magma. Οι ενορχηστρώσεις είναι πλούσιες σε βαθμό υπερφίαλο, που όμως λόγω της ανάλαφρης διάθεσης της μπάντας δεν κουράζουν, αλλά αντίθετα όσο αυξάνεται η πολυπλοκότητα, τόσο πιο ευχάριστη γίνεται η ακρόαση. Πράγματι, τα εναρκτήρια κομμάτια του άλμπουμ με την Zappική τους παράνοια ξεχωρίζουν. Αργότερα, όταν προσπαθούν να παίξουν στα όρια της νεοκλασσικής μουσικής και του easy-listening ακούγονται λιγότερο φρέσκοι. Τότε, σε κερδίζουν, έστω, με τους χιουμοριστικούς τους τίτλους, όπως είναι το "your mother eats like a platipus".

((E A R)) ((E Y E))

Παρασκευή, 8 Μαΐου 2009

DOOM - "BORN LIKE THIS" (2009)

O μασκοφόρος κύριος Doom (γνωστός και ως MF Doom παλιότερα) κατάφερε να ξεπεράσει τον ευατό του στο καινούργιο του άλμπουμ. Τέρμα τα ανούσια λογοπαίγνια, οι αυτοαναφορές, τα εύπεπτα beats και τα ξυπνητζίδικα samples από 70'ς cult ταινίες. Η ουσία του hip hop του Born Like This είναι αλλού. Εφιαλτική ατμόσφαιρα από σκοτεινά samples, κουλά μέτρα στα beats, ουσιαστικές κινηματογραφικές σφήνες που βοηθούν στην ροή του άλμπουμ, στείνουν στον καμβά για να ραπάρει ο Doom με πάθος που σε στιγμές φθάνει στην υγιή τσαντίλα. Οι ρίμες του κινούνται με ταχύτητα και στιβαρότητα και οι στίχοι του είναι περισσότερο καυστικοί για την σύγχρονη αμερικανική πραγματικότητα από ποτέ. Ένα θαυμάσιο έργο μαύρου, απειλητικού indie hip-hop που μας έλειψε. Πλέον, ελπίζω σε αφύπνιση έτερων κοιμησμένων γιγάντων (Cannibal Ox? Anti-Pop?).
((E A R)) ((E Y E))

Πέμπτη, 7 Μαΐου 2009

VMRADIO - 04.05.09

1. No Neck Blues Band - "the coach house" [CLOMEIM]
2. Suishu No Fune - "vale of spirits" [S/T]
3. Current '93 - "a silence song" [THUNDER PERFECT MIND]
4. Ulver - "bergtatt" [BERGTATT]
5. Cobalt - "dry body" [GIN]
6. Sir Richard Bishop - "blood stained sands" [THE FREAK OF ARABY]
7. Dead C - "your hand" [WHITE HOUSE]
8. Harvey Milk - "decades" [LIFE...THE BEST GAME IN TOWN]
9. Sonic Youth - "what we know" [THE ETERNAL]
10. Mercury Rev - "downs are femine balloons" [BOCES]
11. Kan Mikami - track 1 [HOI 1973-1992]
12. Bob Dylan - "idiot wind" [BLOOD ON THE TRACKS]
13. Loren Connors & Jim o' Rourke - "or possibly Koln" [TWO NICE CATHOLIC BOYS]
14. Astral Social Club - "sweet spraint" [OCTUPLEX]
15. Lasse Marhaug - "the girl who always eats chocolate" [TAPES 1992-1999]
16. John Coxon/Evan Parker/Mark Sanders/Ashley Wales - track 1 [TRIOS WITH INTERLUDES]

Δευτέρα, 4 Μαΐου 2009

BLOOD STEREO - "THE MAGNETIC HEADACHE" (2008)

Οι Blood Stereo είναι το πιο "σοβαρό" project του βρετανού κασσετοθορυβοποιού Dylan Nyoukis και της γυναίκας του Karen Constance. Χωρίς να αποποιείται το χύμα noise που πλασάρει η εταιρία του Nyoukis, Chocolate Monk, εδώ οι Blood Stereo κινούνται σε πιό νεο-συνθετικά μονοπάτια. Το άλμπουμ ξεκινά σε drone ύφος με φολκ αναλαμπές που θυμίζουν τους Volcano The Bear και σταδιακά γίνεται όλο και πιο πολύπλοκο με την χρήση reverb και delay σε πειραγμένες μαγνητοταίνιες. Στη συνέχεια, εισβάλλουν και διάφορες απόκοσμες φωνές στη μίξη και ο ήχος αποκτά μια σουρεαλιστική διάσταση που παραπέμπει στην μεσαία περίοδο των Nurse With Wound και κορυφώνεται, με τη guest παρουσία του Neil Cambell στο τέλος, σε καλειδοσκοπική electronica μεγάλης αξίας...
((E A R)) ((E Y E))

Παρασκευή, 1 Μαΐου 2009

SUN CITY GIRLS - "BLEECH HAS FEELINGS, TOO!" & "TO COVER UP YOUR RIGHT TO LIVE" (2003)

OLD-FASHION ALIEN TERRORISTS

Επανεκδόσεις της Eclipse Records, δύο εκ των κασετών της Cloaven Cassettes των Sun City Girls (δικιά τους εταιρία που έβγαζε μόνο κασέτες την περίοδο 1987-1990), που κυκλοφόρησαν το 1987. Η πιο underground μπάντα της Αμερικανικής μουσικής σκηνής, τουλάχιστον μέχρι τις αρχές των ΄90s και τουλάχιστον για την free folk. Εδώ, η πρώτη κασέτα με τον αφοπλιστικό τίτλο Beech Has Feelings, Too! κυρίως με field recordings που αποκαλύπτουν όλη την άσχημη, απεχθή, αποκρουστική πλευρά της Αμερικανικής κουλτούρας, που περιέχει ηχογραφήσεις όπως λογύδρια κατά των ομοφυλόφιλων και Β διαλογής πορνογραφικό υλικό. Το δεύτερο βυνίλιο περιέχει κομμάτια και διασκευές (όπως το Waitin For My Man και το Caravan με μία μόνο μικρή υποσημείωση: all titles written by others… figure it out yourself!), με τον γνωστό βρώμικο ήχο των Sun City Girls, τη σαδιστική τους τεχνική, τη συνεχή βαβούρα οργάνων, τις φάλτσες νότες, το λασπώδες μείγμα folk-rock-jazz, κυριολεκτικά μοναδικό και φυσικά υπέροχο.

((E A R - BLEECH HAS FEELINGS, TOO!))
((E A R - TO COVER UP YOUR RIGHT TO LIVE))
((E Y E))

BING SELFISH & THE IDEALS - "DIZZY WITH SUCCESS" (2001)

Μία από τις πιο μυστηριώδεις μουσικές φιγούρες της Αγγλίας, σε ένα album πραγματικό ΕΠΟΣ. Ο Bing Selfish (εδώ μαζί με τους Ideals) λικνίζεται ανάμεσα στην inde pop, την folk, το rock και την jazz, με ένα παλιομοδίτικο κάπως ‘80s ήχο. Οι συνθέσεις του, ειρωνικές και χιουμοριστικές, δένουν άψογα με τους καυστικούς σατυρικούς του στίχους, γύρω από την ιδεολογία, την πολιτική κατάσταση, τη σύγχρονη κοινωνία. Με τίτλους όπως Anarchists In Love και Trip To Andromeda, ο Bing Selfish τα βάζει με όλους και με όλα, με ένα διαπεραστικό διαυγές χιούμορ, κυνικό και μισάνθρωπο που στο τέλος του album σε κάνει να πατήσεις ξανά το play, έτσι, για να τον ακούσεις άλλη μια φορά. Διασκεδαστικό και απολαυστικό.

((E A R)) ((E Y E))