Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα alasdair roberts. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα alasdair roberts. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 5 Ιουνίου 2010

ALASDAIR ROBERTS – “THE AYRTIME ORG” (2010)

Ο ιδιαίτερα αγαπητός σε αυτό το blog Σκωτσέζος τραγουδιστής / τραγουδοποιός ετοιμάζεται για το νέο full length “Too Long In This Condition” και ως πρόγευση προσφέρει ένα free-download EP με 4 νέα κομμάτια. Βέβαια, τα υπέροχα αυτά τραγούδια δεν είναι δικές του συνθέσεις αλλά ελεύθερες διασκευές σε παραδοσιακές καληδονιακές folk μπαλάντες . Εδώ, ακούς έναν Roberts απογυμνωμένο από τις πολύπλοκες ενορχηστρώσεις του κατά τα άλλα άριστου “Spoils”. Απολαμβάνεις ,λιτά, το τόσο χαρισματικό, υψίφωνο σκωτσέζικο κελαίδισμα του να εκφέρει μυσταγωγικά μια ακόμη σειρά από παθιασμένες, αιματοβαμμένες, σχεδόν Βιβλικές ανθολογίες .Μάλιστα, ως απόδειξη της καλλιτεχνικής ανάτασης που διανύει αυτήν την περίοδο ο Roberts, δώστε βάση ΚΑΙ στο ιδιότυπο κελαριστό solo στο μέσον του “Little Sir Hugh”. Κάπως έτσι μια βαριά μουσική παράδοση κρατιέται ζωντανή, ουσιαστική, φλεγόμενη . Ότι δηλαδή δε συμβαίνει με την δική μας… ε;

((E A R)) ((E Y E))

Σάββατο 11 Απριλίου 2009

ALASDAIR ROBERTS - "SPOILS" (2009) / TREMBLING BELLS - "CARBETH" (2009)

Φαίνεται πως οι σκωτσέζοι της Γλασκώβης βάλθηκαν να απαντήσουν στο νεο-psych/folk αμερικάνικο κίνημα με δύο πολύ όμορφα αλμπουμ....
Πρώτα, η πολύ ευχάριστη επιστροφή του αγαπημένου στο soundeyet Alaisdair Roberts μετά από μερικά μάλλον μέτρια άλμπουμς. Το Spoils είναι το άλμπουμ είναι πάντα ήλπιζα να κυκλοφορήσει ο υποτιμημένος folk τραγουδοποιός. Η έυθραυστη φωνή του, η βαριά βορείοβρετανική προφορά του και κέλτικες στιχομυθίες του δεν στέκονται γυμνές αυτήν τη φορά, αλλά εμπλουτίζονται από τον πάντοτε ευρηματικό drumming του Alex Neilson καθώς και άλλους ικανούς μουσικούς. Η πολυπλοκότητα των συνθέσεων και το έντονο σκωτσέζικο χρώμα παραπέμπει στο παρλεθόν του Roberts με τους Appendix Out. Συνολικά, κάθε κομμάτι έχει την δικιά του ατμοσφαιρά και μέσα στα κλειστά συνθετικά πλαίσια της βρετανικής folk καταφέρνει να ακούγεται ανανεωτικό και ουσιαστικό.
Ταυτόχρονα, κυκλοφορεί το ντεμπούτο των Trembling Bells, "Carbeth". Ουσιαστικά, πρόκειται για μια σκωτσέζικη "big band" με κύριο ενορχηστρωτή των Alex Neilson στα κρουστά, την Lavinia Blackwall στα φωνητικά (γνωστή απο το avant jazz/folk project της Directing Hand με τον Neilson), τον Ben Reynolds στην κιθάρα και αρμόνικα ( μελός της μπάντας του Bill Wells), και των Simon Shaw των folk rockers Lucky Luke. Το αποτέλεσμα είναι αρκετά πιστό στον folk rock ήχο κλασσικών 70'ς βρετανικών σχημάτων όπως οι Fairport Convension, με ανοικτές ζεστές ενορχηστρώσεις αλλά και μερικά πιο φευγάτα free folk σημεία. Η δύναμη τους είναι, πιστεύω, σε αυτές τις μικρές εξάρσεις που τους κάνουν να αποφύγουν το ανούσιο μιμητισμό σχημάτων όπως οι Vertiver. Έχω μια μικρή ένσταση στα "οπερατικά" φωνητικά της Lavinia. Στο song-based επίπεδο που παίζουν οι Trembling Bells ακούγονται λιγάκι υπερβολικά σε στυλ Art Bears. Γενικά, όμως, το "Carbeth" είναι ένα πολύ καλά δουλεμένο άλμπουμ, από μουσικούς με όραμα για την παραδοσιακή μουσική του τόπου τους...
((E A R - Spoils)) ((E A R - Carbeth)) ((E Y E - Alasdair Roberts))
((E Y E - Trembling Bells))