Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα skullflower. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα skullflower. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009

SKULLFLOWER / LIMEPIT - "SPLIT" (2009)

Mια καλή δόση σκοτεινής noise αισθητικής προσφέρει το νέο split των psych/drone/noise τιτάνων Skullflower με τους δανούς avant blackmetallers Limepit. Ασφαλώς, η πλευρά που καλύπτει ο Matthew Bower και η παρέα του είναι παράπανω από εξωντοτική. Στο πρώτο κομμάτι, ένα κολλοσιαίο κιθαριστικό σύννεφο, μαύρο και απειλητικό, καλύπτει κάθε σημείο του ηχητικού ορίζοντα. Πραγματικά, ότι πιο ακραίο και ερεβώδες μπορεί να παιχτεί σήμερα με αναλογικά όργανα. Στο "Serene..." που ακολουθεί οι Skullflower θυμούνται το industrial παρελθόν τους και χτύζουν ένα κλιμακωτής έντασης κομμάτι με βάση τα στακάτα χτυπήματα του Stuart Dennison στα κρουστά. Ενδιαφέρον μεταστροφή, αλλά σιγούρα λιγότερο εντυπωσιακό από το καθηλωτικό ξεκίνημα. Η ποιότητα των Skullflower στο avant/noise/black είναι τόσο μοναδική που μάλλον δε χωρά σύγκριση με τους περισσότερο βατούς Limepit. Βατούς τρόπος του λέγειν βέβαια, αφού το doom/drone/black metal τους έχει εμποτιστεί κατάλληλα με πολλά καίρια τοξικά noise/power electronics στοιχεία που προσδίδουν ευχάριστη μυρωδιά μοντέρνας σαπίλας στην κάπως προβλέψιμη εξέλιξη των συνθέσεων τους.
((E A R)) ((E Y E))

Κυριακή 28 Ιουνίου 2009

SKULLFLOWER - "MALEDICTION" (2009)

Είναι γεγονός οτι κανείς δεν κάνει κιθαριστικό feedback θόρυβο όπως ο Matthew Bower και οι θρυλικοί Skullflower του. Λίγους μήνες μετά την κυκλοφόρια του αριστουργηματικού "Taste the Blood of the Deceiver", o Βοwer επιστρέφει στο στούνιο με παρέα αυτήν την φορά τους Samantha Davies (Voltigeurs - τσέλο, βιολί ), Lee Stokoe (Culver - κιθάρα) and Stuart Dennison (Ramleh, παλιό μέλος των Skullflower - κρουστά, φωνή), για την ηχογράφηση του "Malediction". Eνώ το προαναφερθέν "Taste..." είναι μια σειρά από post-black metal noise ανιέρες βινιέτες, στο "Malediction" o Bower και οι λοιποί κατασκευάζουν ένα κολοσσαίο τοίχος από φρενήρες feedback ηλεκτρισμένων εγχόρδων, χωρισμένο σε 3 τρια μακροσκελή κομμάτια. Ο οριακά βορβορώδης τόνος δίνεται από το πρώτο κομμάτι με τον υπέροχο Λαβκραφτικό τίτλο "A' arab Zaraq - Ravens of the Burning of God" και η κολασμένη ένταση διατηρείται αδιαλείπτως ως τέλος του άλμπουμ. Πραγμάτικα, η μόνη σύγκριση που μπορώ να κάνω με αυτήν τη απίστευτη ισοπεδωτική drone metal ορχήστρα, είναι με τους Fushitsusha του Keiji Haino στα 90'ς, μείον την εσωτερικότητα του γιαπωνέζου.
((E A R)) ((E Y E))